Experimenteren hoort erbij, maar je hoeft niet alles los te laten
Pubers van 13, 14 en 15 jaar worden nieuwsgieriger naar dingen die spannend, verboden of stoer voelen. Vapen, roken en wiet kunnen daar ineens bij horen. Niet omdat jouw kind meteen op weg is naar grote problemen, maar omdat pubers graag ontdekken, grenzen testen en vooral heel gevoelig zijn voor wat vrienden doen.
Eerst begrijpen, dan begrenzen
Als ouder kun je daar behoorlijk van schrikken. Je eerste neiging is misschien om heel streng te worden, alles te controleren of meteen een preek te houden. Toch bereik je vaak meer als je eerst nieuwsgierig blijft. Vraag wat er gebeurt, wie er gebruikt, wat je puber er aantrekkelijk aan vindt en of groepsdruk een rol speelt. Begrijpen wat er speelt betekent niet dat je het goedkeurt. Je mag nog steeds heel duidelijk zeggen: “Ik wil niet dat jij op jouw leeftijd vapet, rookt of blowt.”
Waarom een appgroep met andere ouders zo fijn kan zijn
Wat enorm kan helpen, is contact met de ouders van de vrienden met wie jouw puber veel optrekt. Een appgroep kan verrassend veel rust geven. Pubers vertellen namelijk niet altijd het hele verhaal. De één zegt dat iedereen mag blowen, de ander beweert dat alle ouders een feestje zonder toezicht prima vinden. Zodra ouders met elkaar praten, blijken die verhalen soms nét iets anders te liggen.
Wat deel je in zo’n groep?
In zo’n appgroep deel je vooral praktische informatie. Waar hangen ze uit? Bij wie zijn ze? Is er een ouder thuis? Is er iets gebeurd met alcohol, vapes of wiet waar meerdere ouders vanaf moeten weten? Je hoeft daarbij niet ieder detail of ieder geheim van je kind door te sturen. Het is geen opsporingsteam. Zie het meer als een vangnet rondom de groep.
Wat spreek je met elkaar af?
Het helpt om meteen een paar simpele afspraken te maken. Bijvoorbeeld dat je elkaar laat weten als de pubers bij iemand thuis zijn, of er een ouder aanwezig is en hoe laat ze ongeveer naar huis gaan. Je kunt ook afspreken dat er bij niemand thuis gevapet, gerookt, geblowd of gedronken wordt. Hoort een ouder dat er iets speelt binnen de groep, dan deel je dat zonder meteen één kind als schuldige aan te wijzen. Spreek vooral ook af dat wat in de oudergroep wordt gedeeld niet automatisch woord voor woord bij de pubers terechtkomt. Zo blijft het een veilige plek voor ouders om signalen te delen, vragen te stellen en elkaar te helpen.
Samen sta je sterker
Het grote voordeel is dat je elkaar als ouders sterker maakt. Je voelt je minder snel de enige strenge ouder, je kunt grenzen beter op elkaar afstemmen en pubers kunnen ouders minder makkelijk tegen elkaar uitspelen met het beroemde: “Maar iedereen mag het.”
Ook ouders hebben steun nodig
Daarnaast geeft zo’n groep simpelweg steun. Want ook ouders twijfelen. Ben ik te streng? Geef ik te veel vrijheid? Moet ik nu ingrijpen of juist het gesprek aangaan? Als je merkt dat andere ouders met precies dezelfde vragen rondlopen, voelt opvoeden ineens een stuk minder eenzaam.
Blijf naast je puber staan
Blijf ondertussen vooral naast je puber staan. Je wilt uiteindelijk niet alleen dat je kind weet wat niet mag. Je wilt dat het leert nadenken, grenzen voelt en naar jou toe durft te komen als iets misgaat.
En hier komt Aankoeteren™ om de hoek kijken
Aankoeteren™ betekent in dit soort situaties niet dat je alles maar laat gebeuren. Juist niet.
Het betekent dat je eerst vertraagt voordat je reageert, verkent wat er echt speelt en daarna pas verbinding zoekt én een grens stelt. Dus niet meteen vanuit paniek roepen dat je puber nooit meer naar buiten mag, maar eerst even voelen: wat gebeurt hier eigenlijk, wat heeft mijn kind nodig en wat wil ik als ouder duidelijk maken? Vanuit die rust ontstaat vaak een beter gesprek. Je puber voelt minder snel dat hij tegenover je staat en jij hoeft niet vanuit angst op te voeden.
Aankoeteren™ helpt je om dichtbij te blijven, ook als je het gedrag niet goedkeurt. En misschien is dat wel precies wat pubers in deze fase nodig hebben: een ouder die niet wegkijkt, maar ook niet meteen ontploft.
